در مورد من

من یک آدم معمولی هستم؛ یک آدم معمولی مثل میلیون‌ها آدم دیگر که آمده‌اند و رفته‌اند. گاهی از دست خودم راضی هستم، گاهی هم از خودم خسته و ناراضی می‌شوم. گاهی حال انجام ساده‎ترین کارها را ندارم و گاهی کارهایی که در نظرم مشکل‎ترین کارهاست را بدون بهانه انجام می‌دهم. قبلاً می‌کوشیدم که تحلیلی بر رفتارهایم داشته باشم که چرا من در فلان موقعیت اینطور عمل می‌کنم و در بهمان موقعیت آن‌طور، اما الان دیگر زیاد خودم را درگیر این تفکرات نمی‌کنم.

نام من محمد روفرش‌باف است. در 4 شهریور سال 73  در اصفهان به دنیا آمدم. در دبستان نیکبخت و راهنمایی و دبیرستان امام محمد باقر (ع) درس خواندم. در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان داروسازی خواندم. شاید برای بعضی مهم‎ترین شاخصه‌ای که بر اساسش خود را معرفی می‌کنند و اولین چیزی که می خواهند به وسیله‌اش شناخته شوند همین رشته‌شان باشد. بگویند که من فلان رشته را در فلان جا خواندم و مهندس و دکتر و غیره هستم و …، اما هرچقدر که گذشت فهمیدم این موضوع برای من آن‌چنان اهمیتی ندارد. فهمیدم که شاید کم‌اهمیت‎ترین بعد زندگی من رشته‌ای باشد که خوانده‌ام و مدرسه و دانشگاهی که رفته‌ام و … و بسیاری از چیزهاست که برایم مهم‌تر است، مثل آدم خوبی بودن یا تلاش در راه آدم بهتری شدن. اگر این رشته را نمی‎خواندم دوست می‎داشتم شغلی در راستای حفاظت از محیط زیست و حیوانات و مصرف بهینه‌ی منابع نظیر آب داشته باشم و اینکه نویسنده باشم و برای همه‎ی سنین_و عمدتاً برای کودکان_ داستان‌های آموزنده و بامزه بنویسم.

علایق زیادی دارم و طبیعتاً نمی توانم و نمی‌خواهم در مورد همه‌شان در وبلاگم بنویسم. بعضی علایقم با بسیاری از بقیه مردم مشترک است، مثل علاقه به دینمان، به کشورمان، به بعضی از آیین‎هایمان، خانواده و دوستانم و … بعضی از علاقه‌هایم هم شاید کمی با بعضی دوستانم فرق بکند: مثل علاقه‎ام به درس خواندن، رشته‎ام، یادگیری زبان‎های خارجه و یادگیری عمیق‎تر فارسی، کتاب خواندن، یادگیری در مورد رفتار حیوانات مختلف، کشیدن نقاشی‌های ساده و بامزه و پروراندن ایده‌های خنده‌دار. دغدغه‌هایم شاید زیادی شخصی باشند و گاهی عجیب و غریب. معمولاً کسی خودم و دغدغه‌هایم را زیاد جدی نمی‎گیرد، اما سعی می‌کنم تا امکان دارد راه خود را بروم.

در مورد وبلاگ: در روزهای ابتدایی وبلاگ نوشتنم در اینجا با خود می‌پنداشتم باید در این وبلاگ مطالبی منتشر کنم که لزوماً به‎ درد بقیه بخورد، اما به‎ تدریج فهمیدم که این مسئله آن‌چنان مهم نیست. امروز ترجیح می‎دهم بیشتر مطالبی بنویسم که از دلم برآید و خود از نوشتن و خواندنش لذت ببرم تا اینکه مطلبی بنویسم که لزوماً به‎درد کسی بخورد ولی خود از نوشتن و خواندن مجددش بیزار باشم. درنتیجه‎ی این نگاه، چیزهایی که در وبلاگم می‎نویسم اکثراً دلنوشته شخصی‎ام هستند و خیلی کاربردی برای تو، دوست عزیزی که داری در مورد من می‌خوانی، ندارد. آن مطالبی که نوشته‌ام و احتمالاً به‎کار کسی دیگر هم می‌آیند هم از آن دسته مطالبی هستند که خودم از خوانش مجدد و یادآوری‎شان مجدداً یاد می‌گیرم و لذت می‌برم. به‎عبارت دیگر من این وبلاگ را درست نکرده‌ام که لزوماً به کسی چیزی یاد دهم؛ من این وبلاگ را برای این ایجاد کردم که چیزی یاد بگیرم، یا در خوشبینانه‎ترین حالت هم خودم یاد بگیرم و هم دیگران از آن بهره ببرند. ‎

یکی از عادات نویسندگی من در طول این مدت این بوده است: “من می‌کارم و چند ماه بعد هرس می کنم.” گاهی_اگر از معدود افرادی باشی که وبلاگ من را می‌خوانی_ می‌بینی پستی که چند روز پیش آن را خواندی دیگر نیست. دلیلش این است که من گاهی بعد از چند ماه برمی‎گردم و به پست‌های قبلی‌ام سر می‌زنم؛ آن‌هایی که دوستشان دارم_حتی اگر احمقانه و به درد نخور باشند_ را نگه می‌دارم و آن‌ها را که دوست ندارم_ حتی اگر از دید دیگران به‌دردبخور باشد_ حذف می‌کنم. خیلی تلاش ندارم که زیاد بنویسم چون نوشتن اولویت من نیست؛ هروقت حس و حالش و وقتش باشد و حرفی برای گفتن می‎نویسم.

فعلاً بروم دنبال کار و زندگی‎ام. بعداً اگر چیزی لازم بود به این صفحه اضافه می‎کنم.

آخرین آپدیت معرفی خودم: 22 اسفند 1398

 


پروفایل من در سایت‎های دیگر:

Goodreads

اگر عضو گودریدز هستید می‌توانید خوانش‌هایم را از طریق لینک بالا نگاه کنید.

LinkedIn

این روزها به دلیل مسائل کاری بیشتر از آن استفاده می‎کنم. تازه پی برده‎ام که چه سایت مفیدی است و با بعضی قابلیت‌هایش جدیداً آشنا شده‌ام. در لینکدین معمولاً فقط با افرادی که رشته‌شان در ارتباط با علایق علمی من یا رشته‌شان شبیه یا نزدیک رشته‌ی من است کانکت می‌شوم.

Instagram

از 2015 به بعد اینستاگرام داشته‌ام اما شاید در بیش از نیمی از مواقع اکانتم غیرفعال بوده است. اکنون گهگاهی از آن استفاده می‌کنم.  (آپدیت آذر 98: چند هفته پیش تصمیم گرفتم دوباره صفحه‌ام را غیرفعال کنم و کماکان پیج اینستاگرامم غیرفعال است. فعلاً می‎توانید همه‌ی نوشته‌هایم را در وبلاگ دنبال کنید.) اکانتی که به آن اشاره کردم اکانت خودم است. برای وبلاگ هم دو سال پیش اکانت درست کردم ولی غیرفعال است.

Telegram

به تازگی تلگرام مربوط به وبلاگم را فعال کرده‌ام. بیشتر به این بهانه تلگرامم را فعال کردم که فایل صوتی بعضی از داستان‌هایی که نوشته‌ام را در آن‌جا بگذارم.

Share this: