این محمد همان محمد است؟

مطالب مرتبط

2 دیدگاه‌

  1. سلام محمد
    امیدوارم حال و احوالت خوب باشه و لحظه هایِ پر از شادی و شیرینی برایِ خودت بسازی
    عنوانِ این نوشته ات رو بسیار دوست داشتم و ماجرا رو به زیبایی روایت کردی، شاید نه به کلام و نه با خواستِ قبلی، اما ذهنِ من هم بسیار بسیار مرتبه این سوالِ اساسی را از خودش پرسیده.. آیا فاعلِ این کارها همان نهادی است که من برایِ بیش از بیست سال رهبریش کرده ام؟ این دست هایم من است که اینطور کشیده شده تا این کار را انجام دهد؟ این اندیشه هایی که در حال گذر هستند آیا اگر به پنج سالِ پیش بروم برایِ حالایم پیش بینی پذیرند؟
    احساسِ عجیبی داشتم…

    • محمد روفرش‎باف گفت:

      سلام امیرمسعود.
      خوشحالم که دیدگاهت را در اینجا می‎خوانم و ممنون از آرزوی خوبت.
      در روان‎شناسی سوژه‎ای مطرح شده به نام توهم پایان تاریخ یا همان the end of history illusion: ما می‎پنداریم هر تغییری که بوده تا بحال در شخصیت ما انجام شده و زین پس دیگر شخصیت ما تغییر نمی کند، اما واقعیت چنین نیست. همانطور که تاکنون تغییر کرده‎ایم، از این به بعد هم تغییر خواهیم کرد.
      من پنج سال پیش نمی‎توانستم امروز خود را تصور کنم و دغدغه‎هایم را حدس بزنم. اکنون هم فکر می‎کنم نمی‎توانم پیش‎بینی دقیقی در مورد شخصیت، عقاید، افکار و احساسات آینده‎ی خود داشته باشم. آینده برای من کاملاً مبهم است و نه می‎توانم اتفاقاتی که برایم خواهد افتاد را پیش‎بینی کنم و نه واکنشی که نسبت به آن اتفاقات خواهم داشت را حدس بزنم. فکر می‎کنم به احتمال زیاد برای تو هم همینطور باشد و اگر به پنج سال قبل برگردی نتوانی پیش‎بینی درستی از حالِ امروز خود کنی.
      ان‎شاءالله بهترینها برایت رخ دهد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *