دسته: بوستان ادب

آدم برفی

آدم برفی

حکایت زندگی ما حکایت زندگی آدم برفی‌ای است که همیشه از زندگی ناراضی است. آدم برفی ناراضی، رضایتش را در داشتن لباس‌های بیشتر جستجو می‌کند، و لباس همان چیزی که سریع‌تر آبش می‌کند. ما...

Share this:
سرسره‌ی بی‌لبه

سرسره‌ی بی‌لبه

دنیا مثل سرسره‌ای بی‌لبه است؛ سرسره‌ای که انتهایش برایمان مشخص نیست. تا وقتی در آن هستیم مستِ لذت‌ها، غرق در پیچ و تاب‌ها، و گاهی شاکی از بالا و پایین‌‌ شدن‌هایش هستیم، اما ناگهان...

Share this:
شراب تلخ حقیقت

شراب تلخ حقیقت

به نام او گاهی وقت‌ها آدم از کسی و در جایی حرف‌هایی می‌شنود که انتظارش را ندارد؛ حرف‌هایی که عمیقاً آدم را به فکر فرو می‌برد. امروز یک نوجوان 15 ساله که نمی‌شناختمش در...

Share this:

یازدهم اردیبهشت نود و نه

عکس از سفر شمال 96.  به نام او دیشب به اولین روزهایی فکر کردم که نوشتن در اینجا را آغاز کردم. به شرایط آن موقعم فکر کردم. به اینکه احتمالاً موقع نوشتن اولین پست...

Share this:

به رنگ خدا

چند روزی است بیشتر می‌نویسم. کمتر به این فکر می‌کنم که خوب می‌نویسم یا بد؛ نوشته‌هایم به درد کسی می‌خورد یا نمی‌خورد. کمتر به این فکر می‌کنم که زیاد نوشتن من شاید باعث شود...

Share this:
کیف پول

کیف پول

بالاخره بعد یک ماه بدبختی و پشت میز خیاطی نشستن و کیف پول چرم خوشگل دوختن برای پولدارهای شهر، کارخونه حقوقمو داد. من هم رفتم با اون پول‌ها کیف پول بخرم، البته نه از...

Share this:
من که می‌دونم

من که می‌دونم

من که می‌دونم…آخرش اون روزی که همه‌ی ما ازش واهمه داریم می‌رسه. روزی که آدم فضایی‌ها به سیاره‌ی ما می‌آیند تا ما رو بخورند. البته نباید این قضیه باعث بشه ماها خدای ناکرده نگرش...

Share this:

به حکمتش دل می‌سپارم…

خود را قماربازی می‌یابم که تا تهِ تهِ آنچه که دوستش داشتم بازی کرده‌ام. یاد گرفته بودم که آرزو کنم. آرزوهای بزرگ؛ هرچقدر می خواهند دست‌نیافتنی جلوه کنند. دوست داشتم تا تهِ تهش بروم و...

Share this:

شب‌نوشت: دل‌نوشته‌ای در دلِ شب

پیش‌نویس: این مطلب یک یادداشت شخصی اما غیرخصوصی است. خواندنش به شما چیز خاصی اضافه نمی‌کند و نخواندنش هم برای کسی جز خودم ضرری ندارد. خوشحالم… خوشحال از اینکه می‌بینم اگرچه در این چند...

Share this:

حرکت

… و عَسَى أَن تَکْرَهُواْ شَیْئاً وَهُوَ خَیْرٌ لَّکُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَیْئاً وَهُوَ شَرٌّ لَّکُمْ وَاللّهُ یَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ (بخشی از آیه‌ی 216 سوره‌ی بقره) ما غرقِ دریای نادانسته‌هایمان هستیم. به‌راستی نمی‌دانیم...

Share this: