فعلاً ادامه می‎دهم

مطالب مرتبط

4 دیدگاه‌

  1. قاصدک گفت:

    سلام.
    شاید خیال کنید که گاهی اوقات نوشتن بیهوده باشد. اما مطمئن باشید که اینطور نیست.(حتی اگر پیش از این، در کتاب‌های دیگر، گفتنی‌ها گفته شده باشند)
    اثری که نوشتن یا خواندن یک مطلب در روح می‌گذارد، برای انسان‌های گوناگون، متفاوت است.
    مثلا من یکی از خواننده‌های خاموشِ وبلاگتان هستم. نوشته‌هایتان، هر چند ساده، اما به من انرژی مثبت می‌بخشد 🙂 در کل، از خواندن وبلاگ شما لذت می‌برم.
    پس اگر روزی هم خواستید دست از نوشتن بردارید و خداحافظی کنید، ابتدا به خواننده‌های خاموشتان بیندیشید؛ شاید پشیمان شدید! D:
    امید است که حالا حالاها قصد خداحافظی نداشته باشید.

    • محمد روفرش‎باف گفت:

      سلام.
      چقدر از اینکه دیدم نوشته‎های من انرژی مثبت بهتون داده خوشحال شدم.
      امید به خدا.

  2. MSAM گفت:

    سلام بر تو
    تجربه منم تو این زمینه مث توئه. میدونی به چه نتیجه ای رسیدم؟ این که این کتابا الزاما قرار نیست زبون منو برای حرف داشتن جلو بقیه باز کنه (که البته گاهی هم میکنه )، اتفاقی که افتاده اینه که من الان یه شالوده فکری دارم که مرهون تک تک اون جملاتیه که خوندم. شاید الان مثلا فلان کتاب رو که الان ببینم یه کلمه اش هم یادم نیاد که چی بوده، اما این که الان من، منم، قطعا اون کتاب هم اثر داشته.

    • محمد روفرش‎باف گفت:

      سلام. چقدر قشنگ گفتی.
      برای من هم این اتفاق افتاده. سبک تفکر و نگاه به زندگی فعلی من بدون شک تحت تاثیر خیلی چیزها بوده، از جمله کتاب‌هایی که خوانده‌ام.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *